جعفر شهرى باف

241

طهران قديم ( فارسى )

تنقيه اين روغن در رحم رفع و سوزش رحم و بول و ماليدنش بر تن جلوگيرى از ريزش عرق مىكند . نوشيدن روغن به ، منع خونريزى داخلى و رفع صداع و درد سر گرم و علاج ورم جگر و اسهال كهنه و پيچش مزمن و زخم روده و سم حشرات و پشهء درخت صنوبر مىكند . امالهء روغن به ، نيز داراى همين اثرات و معالج اسهال و دل‌پيچه و سردرد و غش و زخم روده و مانند آن مىباشد . به‌دانه با طبيعت سرد و تر ، و لعاب او كه قاشقى از آن در استكان آب نيمگرم ريخته پس از ساعتى بتدريج نيم جرعه‌اى بنوشند رفع سرفهء گرم و زخم سينه و مرى و خشونت و خشكى و ناراحتى حلق و مرى مىكند . خوردن لعاب به‌دانه حرارت و ناراحتى و سوزوگداز معده و امعاء را بر طرف و تبهاى تند حار را رفع مىكند . مكيدن به‌دانه و فرو بردن لعاب او خشكى و زخم زبان و دهان را علاج مىكند . بهترين طريق استفاده از به‌دانه در امراض سينه و حلق موقع خواب است كه مشتى از آن را در دهان گرفته سر ببالين گذارند . ماليدن لعاب به‌دانه بر محل سوختگى آتش رفع جراحت و تسكين درد آن كرده و ماليدنش بر بدن رفع ضرر حرارت و سوختگى آفتاب مىكند . جويدن به‌دانه رفع كندى دندان مىكند . خوردن مغز دانهء به فربه‌كننده و نعوظآور و موافق احوال گرم‌مزاجها و معالج امراض دستگاه تنفس ايشان و مفيد سل و زخم سينه و امعاء و گرفتگى صدا و سرفه و خشكى آن مىباشد . بهترين نوع مصرف به و آب و گوشت و دانهء او كه مترتب ضررى نشود آنست كه با شكر ترتيب يافته باشد ، مگر در مكيدن دانهء او كه بدون شكر نيز جايز شمرده شده است .